Een forse stekelzwam, alleenstaand of in groepen, niet vergroeid, met hoeden tot 20 cm doorsnee, breed, gewelfd tot vlak of iets trechtervormig met gelobde, iets omgerolde rand, met grote, opstaande, min of meer concentrisch staande bruine tot zwartbruine schubben op een lichtbruine ondergrond. Stekels op de steel aflopend, tot 1 cm lang, wit dan bruinachtig tot purperbruin. Steel relatief kort, 4-8 x 1-4 cm, cilindrisch tot verbreed naar de voet, wit, dan vanaf de basis bruin wordend, fluwelig, mat. Vlees stevig, wit. Geur zwak, kruidig, smaak mild tot bitter. Sporenfiguur bruin. Goed te herkennen aan de grote vruchtlichamen met schubbige hoeden en groeiplaats onder Den. Het is de enige stekelzwam onder dennen. Oorspronkelijk werd deze soort geïdentificeerd als Sarcodon imbricatus, maar dat blijkt een soort te zijn van Fijnspar, die in Nederland niet voorkomt. De uiterst zeldzame Eikenstekelzwam (S. underwoodii) heeft eenzelfde uiterlijk, maar groeit, zoals de naam aangeeft, onder Eiken.