Het bolletje (endoperidium) is vrijwel rond en tot 10 mm groot. De mondopening is buisvormig uitgetrokken met een gave rand (als van papier) en is omgeven door een geelbruine tot bruine ring. Oude zonverweerde exemplaren kunnen helemaal wit zijn en bij heel verse exemplaren is de bruine ring bedekt met het dunne, grauwwitte exoperidium. De steel is 15-50 x 1-3 mm, licht houtkleurig met aangedrukte rechthoekige bleke schubjes/plakjes. De sporen zijn bolrond, 3,5-5,5 µm groot, met een ornamentatie bestaande uit geïsoleerde wratjes lager dan de sterigmerest; het capillitium is dikwandig en bezet met hoekige kristallen; bij de septen is het sterk (tot wel 3x) en abrupt verbreed. Microscopisch is deze soort onmiskenbaar door het capillitium met kristallen en de sterk verbrede septen.

Verbleekte exemplaren kunnen worden aangezien voor de Gekraagde stuifbal. Microscopisch onderzoek van het capillitium geeft dan duidelijkheid. Bij de Gekraagde stuifbal zijn de septen niet of nauwelijks verbreed en ontbreken de hoekige kristallen. Verder heeft de Gesteelde stuifbal nooit rafelige schubben, en de Gekraagde stuifbal meestal wel.