Een middelgrote melkzwam. Hoed 2-6(-8) cm doorsnee, gewelfd dan vlak, met soms een deuk in het centrum, soms met een klein bultje in het ingedeukte centrum, somber, donker roodbruin, soms met een grijze tint, vaak met een opvallend lichtere, iets gevoorde en vaak geschulpte rand, iets verblekend bij ouderdom, glad, mat, vettig aandoend maar niet kleverig. Plaatjes aflopend, matig ver uiteen, rozebruin tot bruinoranje, bij ouderdom vaak rood gevlekt. Steel 2,5-87 x 0,4-1 cm, cilindrisch, oranje tot roodbruin, vaak met lichte top. Vlees wittig tot rozebruin, roodbruin in de steelvoet, niet verkleurend of zwak geel wordend. Melk wit, aan de lucht zwak tot duidelijk geel worden (zakdoek of wit papier). Geur zwak. Smaak zwak bitter tot duidelijk scherp, onaangenaam. Sporenfiguur bleekgeel. De standplaats, typische somber roodbruine hoed met, geschulpte, blekere rand zijn een goede kenmerkcombinatie om deze soort van gelijkende roodbruine melkzwammen te onderscheiden. De soort wordt nogal eens verwisseld met de Rossige melkzwam (L. rufus), Deze heeft een levendiger roodbruine kleur, zonder een spoor van grijs, geen geschulpte, lichtere hoedrand, en het oppervlak is zijdeachtig fijn vezelig. Vaak, maar niet altijd, heeft de Rossige melkzwam ook een centrale, puntige bult op de hoed, en de melk blijft wit. De smaak is vaak veel scherper, maar niet altijd. De meeste andere roodbruine melkzwammen groeien in loofbos.