Parasitair op het mycelium van boleten uit het geslacht Suillus, bij Fijnspar, Grove den en Lariks, in naaldbossen op voedselarme, zure zandgrond. Vrij zeldzaam in de duinen, Flevoland en op de hoge zandgronden. September-november. Deze soort, die gevoelig is voor vermesting en verzuring, is na de jaren zeventig sterk achteruit gegaan en lijkt zich niet te herstellen. Wijd verspreid in Europa, plaatselijk algemeen in montane en boreale naaldbossen op arme, korstmosrijke grond.
Deze vrij forse paddenstoel kan een hoeddoorsnee bereiken van 12,5 cm en is goed herkenbaar aan de sterk slijmerige, gewelfde, violetbruine tot grijsbruine hoed, diep aflopende, dikke, wijd uit elkaar staande, vaak gegaffelde, witte dan violetgrijze tenslotte zwartbruine plaatjes, het slijmige velum dat de jonge hoedrand met de steel verbindt, en de steel, die wittig-grijzig is aan de top en opvallend geel aan de voet, geheel slijmig. Sporenfiguur zwartbruin.
Bezoekadres & postadres
Toernooiveld 1
6525 ED Nijmegen
info@paddenstoelenonderzoek.nl
ANBI-stichting
Paddenstoelenonderzoek Nederland is een ANBI-stichting en maakt onderdeel uit van Stichting Natuur Onderzoek Nederland.
